 کارگردان: Pete Docter نویسندگان: Pete Docter , Bob Peterson تهیه کننده: Jonas Rivera داستان فیلم در مورد کارل فردریکسن ، پیرمردی 78 ساله ای ، است که زمانی شغلش فروش بادکنک بوده و اکنون که همسرش فوت کرده خسته از زندگی و آدمای این دنیا در گوشه ای از شهر بین آسمان خراش ها روزها را سپری می کند. زمانی که شهرداری قصد دارد او را به زور از خانه اش بیرون کند او اخرین فرصت را پیدا میکند تا رویای فدیمی و اخرین ماجراجویی زندگیش را تحقق بخشد. او بوسیله هزاران بادکنک خانه خود را به هوا برده و سفرش را به آمریکای جنوبی اغاز میکند تا قول خود به همسر درگذشته اش را عملی کند. اما چیزی را که او انتظارش را ندارد همراهی با پسر 8 ساله ی پر حرفی است که موقع آغاز سفرش با او برخورد میکند.
این 10 امین فیلم مشترک پیکسار و والت دیزنی است که به نمایش در می آید و همانند سابق پیش بینی شده که موفقیت کار های گذشته را تکرار کند. اما چندتا نکته جالب: - این فیلم به صورت سه بعدی درست شده. یعنی یه تجربه فوق العاده که تنها پیش نیازش داشتن یه عینک سه بعدیه! - داستان این فیلم موقعی که به ذهن دو نویسندش رسیده حدودای سال 2002 بوده و احتمال انتخاب شدنش به عنوان دهمین کار پیکسار از بقیه بیشتر بوده. - صحنه هایی از فیلم با تصاویر واقعی ترکیب شده بویژه صحنه هایی که مربوط به جنگل ها و طبیعت امریکای جنوبی هست. در آخر هم با اطمینان میشه گفت که نباید از لذت دیدن این فیلم گذشت! یکی دیگه از فیلم های پیکسار با ترکیبی مناسب از اکشن و خنده و احساسات و درون مایه های انسانی که بویژه مخاطبان بزرگسال رو به یاد ارزش های فراموش شده میاندازه و تلنگریست برای بیدار شدن.
نظرات (1)
فکرشو بکنید! بشین یک ربع مطلب بنویس بعد بپره و مجبور شی از اول بنویسی :( . به هر حال گراواتار چیه؟! حتما اسم آواتار رو شنیدید. همون عکس کوچکی که کنار اسم اشخاص تو جاهایی مثل فروم ها و یا سیستم های کامنت گذاری نشون داده میشه. اما معمولا این عکس رو باید آپلود کنید که خودش یه کم دست و پا گیره. حالا اگه عکس دلخواهتون گم بشه یا مکان مورد نظر امکان اپلود نباشه و... اما سایتی وجود داره به اسم گراواتار به آدرس gravatar.com . اولین کاری که باید انجام بدید اینه که عضو شید که به سرعت اب خوردن انجام میشه. بعد از عضویت باید عکس دلخواهتون رو آپلود کنید و تمام. اما چه جور استفاده میشه؟! جاهایی که از این سایت پشتیبانی میکنند از روی آدرس ایمیلتون شما را میشناسند و اون عکسی رو که آپلود کردید رو کنار اسمتون نشون میدند. مثلا وقتی میخواید توی همین سایت نظر بدید یا به اصطلاح کامنت بزارید باید ایمیلتون رو وارد کنید. وقتی نظر ارسال شد از طریق آدرس ایمیلتون عکس گراواتارتون نشون داده میشه. به همین راحتی. حالا میتونید همه جا از این عکس استفاده کنید. اما دو تا نکته و ختم کلام. اول اینکه آدرس ایمیلی که تو سایت گراواتار وارد میکنید باید با ایمیلی که تو سایر سایت ها وارد میکنید یکسان باشه. دوم اینکه شما میتونید چندتا آدرس ایمیل بعد از عضویت اضافه کنید و برای هر کدوم یه عکس جدا. پی نوشت: مطلب دومی چه قدر کوتاه تر شد! راستش منی که 5 سال همش با شیوه نگارش رسمی سر و کار داشتم الان برام کمی سخته که بخوام تو این سبک بنویسم. البته دارم تمرین میکنم! گرچه هنوز کاملا خیالم از جانب تکمیل سایت راحت نشده تا با خاطری آسوده برم سروقت مطلب. نسخه ای برای تسریع این فرایند تو آستین ندارید؟!! سلام همیشه شروع کردن یه کاری سخت ترین مرحله از فرایند انجام اون کار هست که خوشبختانه با نوشتن این مطلب به نظر ازش گذشتم. الان حدود 1 ماهی میشه که این کار سرم رو گرم کرده و وقتم هم تلف؟!؟! نه! نه تنها تلف نشده بلکه به نظر خودم به دلیل رسیدگی به یکی از خواسته های قدیمیم خیلی هم مفیدیده شده! :) حس فعلیم هم خستگی ، هم خوشحالی و هم(این یکی خصوصیه!) خستگی از بابت کارای یه ماهه و خوشحالی از بابت این که این اولین پست شخصی خودم در سایتی که فکرشو چندین وقت تو مخیله داشتم مینویسم. هم اکنون ساعت نزدیکه 1 بامداد روز چهارشنبه است که رسما افتتحاح mystery.ir رو اعلام میکنم. الان کل محتویات جمجمم دارن تک تک از کار میافتند و بیشتر از این نمیتونم نطق کنم! دیگه کم و کاستی ها رو به بزرگی خودتون ببخشید. هنوز کمی کچل به نظر میرسه سایت. پست اولش هم که چنگی به دل نمیزنه! واقعا که |
