Mystery.ir

حتما شنیدین میگن همه آدم‏ها خوبن مگه اینکه خلافش ثابت شه. درست چند روز پیش روزگار خلاف این رو بهم ثابت کرد. از این به بعد فرضم رو میزارم بر اینکه همه آدم‏های این روزگار گرگ صفت و نامردن ، مگه اینکه خلافش ثابت شه. بهم ثابت شد طرف هرچی من من کردنش بیشتر باشه ، فرقی نمیکنه به زبون بیاره یا تو قسمت درباره من تو وبلاگش باشه یا ...آدم تو خالی ترو بیخود تری هستش. بهم ثابت شد آدم‏هایی که ادعای مذهبی بودن دارن از همه‏ی اصول انسانیت مشترک بین ادیان ، دورتر هستند. بهم ثابت شد آدم های درست و حسابی این دور و زمونه از چشم اکثریت ، افراد هپلی و بی ایمون و دیوونه به نظر میان.

بهم ثابت شد کسایی که دو سال باهاشون بودم چقدر "نامردمان" هستند. بهم ثابت شد طرفدارهای چه کسایی چه چحوری هستند و این از همه برام جالب تر بود. خوشحالم که دنیا روی پست ساکنینش رو نشونم داد تا منم میشی بشم در لباس گرگ!

مدیر فناوری دانشگاه در سمینار SharePoint چند روز پیش:

"هر کس که بتونه شیر پوینت رو کامل پیاده سازی و ران بکنه یکسال اینترنت رایگان پرسرعت 512 کی! (در حالی که صداش حاکی از تردیدش هست) جایزه میگیره."

اولا که زیادیتون نکنه جناب! واسه قلبتون بده. لااقلش این 512 رو میگفتی کیلو نه کی ما دلمون خوش میشد! بیت و بایتش پیشکش. شایدم جدیدا اینجوری میگن و من خبر ندارم. البته این فقط یکی از کرامات مدیر ماست. حالا این قضیه رو تعمیم بدید به بقیه مدیران در سطح خرد و کلان! مدیرای این دور و زمونه نمیدونن اصلا فلان چیز به کارشون میاد یا نه ، کارایی داره واسشون یا نه! فقط میدونن چیز خفنیه و داشتنش بد نیست.

بدتر از اینا دلم برای جناب پرزنتر سمینار میسوخت که داشت هی بر طبل گودر و rss  و انگلیسی و اینا میکوبید! نمیدونست اینا که میگه تو این جمع از فحش بدتره!

اگه این روزا اینجا درب و داغون به خاطر تغییراتی هست که میبینید. وقت شه سریع تمومش کنم که حودم هم خسته شدم. فعلا معذرت میخوام!

امروز داشتم از دانشگاه به سمت خونه بر میگشتم که هوس کردم از پل عابر پیاده برم اون ور. پل را رفتم بالا و وقتی رسیدم اونور دیدم یه آقای نسبتا جوون و محترم و کمی لات مسلک سر پله‏ ها در حالی که انگشت اشارش سیخ شده بوده و بقیشون مشت ، هی سیخونک میزد به شکم یه آفای میانسال و میگفت بزنم دندونات بریزه تو شکمت. مرد میانسال هم که مضطرب بود هی من من میکرد. با خودم گفتم حتما اومده جیبش رو بزنه که مچش رو گرفته! بعدم تازه چرا مشتشه گرفته جلو شکم یارو به جای دهنش هی سیخونک میزنه یارو هم میپره بالا. در همین فکر داشتم از کنارشون رد میشدم که قضیه لو رفت:

مگه من بچم...مگه من بچم مرتیکه که انگشت میکنی تو -ونم! خجالت نمیکشی از سنت. ریشت سفید شده. بزنم تو دهنت دندونات...

یارو هم میگفت اشتباهی شده!!

دیگه صداشون داشت فید میشد و من در این فکر که  اگه خدای نکرده ، زبونم لال ، گوش شیطون کر و چشش کور! یه روز یکی من رو اشتباهی بگیره چه عکس العملی خواهم داشت!!؟ شاید یه لگد! شایدم یه نگاه عمیق معنادار و خشم و یه روز خراب.

تازه فهمیدم بیشتر ماها به جای اینکه عاشق طرف مقابلمون باشیم ، عاشق عاشق شدنیم!

حسش نیست حرفی بزنم حالا انشاالله بعدا مزاحم میشم. فقط خواستم بگم که «دوستتون دارم زیاد».