بررسی
|
یه زمانی انیشتین گفته که تخیل مهمتر از دانش است. تا حالا به این جمله خوب فکر کردید؟! اینو گفتم تا کسایی که اصلا با ژانر تخیلی میانه ای ندارند ولی انیشتین رو قبول دارند ادامه مطلب رو بخونند.
گستردگی داستان و وقایع بیش از اینهاست که باید خودتون ببینید. فرینج جزو کارایی هست که نقدهاش کاملا مقابل هم هستند. یعنی یا ازش بد گفتند یا خوب! خیلی کم حد وسطی در میون نقد ها میشه پیدا کرد. یه سری ایراداتی که ازش گرفتند رو در بالا ذکر کرم و چندتا دیگه هم اینجا بگم! بر خلاف تایم معمول سریال ها که در حدود 40 دقیقه است هر قسمت از این سریال تایمی حدود 50 دقیقه داره که به اعتقاد خیلی ها باعث خستگی میشه. کند بودن سیر داستان و اتفاق ها هم مزید بر علت میشه تا کسل کنندگی رو بیشتر کنه. حوادث بیش از اندازه تخیلی هست و به دلیل عدم رعایت موارد هالییودی!(فکرتون منحرف نشه یه وقت! منظور موارد آکادمیک تو ساخت هست که اگه رعایت بشه میشه به موفقیت امیدوار بود. مثل مسایل عشق و عاشقی و خصوصی شخصیت ها ، اکشن ، نوع فیلمبرداری و...) که در ابتدای مقاله گفتم اکثرا اون رو فاقد جذابیت برای افراد بالای 25 سال خوندن و گفتن که بیشتر شبیه یه بازیه کامپیوتری میمونه و برای نوجوانان خوبه! به بازیه آنا تورو (مامور دانم) هم خیلی ایراد گرفتن.
بیایید کمی شفاف سازی کنیم و جمع بندی رو شروع کنیم تا ببینیم شما تصمیم میگیرید این سریال رو ببینید یا نه؟! در آخر اگه جزو افرادی هستید که بیشتر طرفدار ژانر درام و ملودارم محض یا رمانس و کمدی هستید که بیشتر در مورد زندگیه روزمره و موارد رئال هست مثل Friends ، Gossip Girl ، How I Met your Mother سراغ این سریال نرید مگه اینکه بخواید انقلابی در ذائقتون ایجاد کنید. در غیر این صورت دیدن این سریال میتونه تجربه خوبی باشه. به لطف دوستان این سریال تا انتهای فصل اول به طور کامل زیرنویس شده که در اینترنت موجوده و میتونید دانلود کنید. در اخر هم چندتا لینک از پشت صحنه ها براتون گذاشتم. ویدئو از پشت صحنه فرینج که میره تو آزمایشگاه و با استرید چرخی میزنه: (جالبه!) پشت صحنه : نظرات (2)
|









